Dilemma: Bas (41): “Ik wil er zijn voor mijn kinderen, maar werk vraagt alles van me. Hoe combineer ik ondernemerschap met écht aanwezig vaderschap?”
Ik ben ondernemer in hart en nieren. Mijn bedrijf voelt soms als mijn vierde kind: het vraagt aandacht, zorg en energie. Het geeft me voldoening, maar eerlijk? Het slokt me volledig op. Als ik thuiskom, zit mijn hoofd nog vol met klanten, cijfers en deadlines.
Dan staat mijn zoontje voor me. Vol verhalen over zijn dag. En ik? Ik hoor de helft. Ik knik, maar ben er niet écht. Steeds vaker zie ik dat hij minder enthousiast naar me toe rent. Dat hij sneller in zichzelf keert als ik binnenkom. Alsof ik een vreemde voor hem ben.
Dat snijdt dwars door me heen. Want ik bén dol op hem, hij is mijn alles. En toch voelt het alsof ik altijd tekortschiet: óf richting mijn gezin, óf richting mijn bedrijf. ’s Avonds, als ik hem in bed leg, komt dat schuldgevoel. Mijn grootste angst? Dat hij later zegt: “Papa, je was er nooit echt.”
Misschien komt dat omdat mijn eigen vader er vroeger ook nooit was. Ik heb mezelf gezworen dat ik het anders zou doen. Maar soms lijkt het alsof ik exact dezelfde fout maak. Wat moet ik veranderen om er wél echt te kunnen zijn?
Vadercoach Marloes Craenen geeft advies
Onverdeelde aandacht
Zoals ik vaker zeg: het gaat niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit. 20 minuten is misschien teveel voor je. De 10-10-10-regel is een minstens net zo waardevol alternatief: drie keer per dag 10 minuten onverdeelde aandacht op de meest cruciale momenten van de dag geeft jouw kind het gevoel waar jij naar op zoek bent: mijn papa is er voor mij.
Zo werkt de 10-10-10 regel:
- 10 minuten direct na het opstaan: Ga naast je kind zitten of til hem uit bed. Knuffel, lach samen. Poets misschien zelfs samen jullie tanden. Begin de dag met warmte en verbinding in plaats van met haast.
- Minimaal 10 minuten zodra jullie na een lange dag weer samen zijn: Zet je tas neer, leg je telefoon weg. Als je kind je nu niet al in je armen is gevlogen of aan de hand heeft meegenomen in zijn spel, ga je op ooghoogte zitten en toon je echte interesse. Wat is hij nu aan het doen? Geef je zoon dan 10 minuten lang al je aandacht. Laat je in die momenten niet afleiden door anderen. Jij kiest nu bewust voor je kind. Anderen, óók je vrouw, komen daarna.
- 10 minuten voor het slapengaan: Sluit de dag bewust af. Lees niet alleen een verhaaltje, maar praat ook even door. “Wat vond je lastig vandaag?” en “Waar werd je blij van?” Dit zijn vaak de momenten waarop kinderen hun hart openen. Knuffel, stoei, hou je kind stevig vast: ben er helemaal voor je kind. Met deze afsluitende aandacht gaat je kind ontspannen en veilig slapen met de liefde die jij voor hem voelt in zijn hart.
Tien minuten lijkt weinig, maar voor je kind is dit goud. Het zijn ankers van veiligheid en liefde. En voor jou als vader zijn het de momenten om naar uit te kijken, die je voeden en waar je voldoening uithaalt.
Papa, je was er nooit
Je angst dat je zoon later zal zeggen: “Papa, je was er nooit echt” zegt alles over jouw verlangen om het anders te doen dan je eigen vader. Zo te lezen was hij er vroeger niet op de manier die jij nodig had en heb jij jezelf beloofd het anders te doen. Die angst is begrijpelijk, maar niet per se waarheid. Mijn tip: richt je op je verlangen, niet op je angst. Want alles wat je aandacht geeft, groeit.
Hoe? Geniet bewust van de momenten van samenzijn en laat je daar door opladen. Denk aan de overvloed aan liefde die je voelt als je aan je kind denkt, in plaats van aan het tekort aan aandacht of tijd. Kinderen voelen namelijk meer dan je denkt. Ze pikken jouw zorgen feilloos op, zelfs als je kilometers bij ze vandaan bent. En last but not least: weet dat je eigen pijn is die in de weg zit om te genieten. Wees je bewust van die projecties. Lukt het je niet om deze gedachten te stoppen, zoek dan hulp. Want jouw kind verdient niet je angst, maar je aanwezigheid.
Je kind heeft rust en voorspelbaarheid nodig
Daarnaast: zorg voor vaste, liefdevolle opvang. Kies één vertrouwde plek of persoon. Elke dag iemand anders maakt het verwarrend en onrustig voor je kind. Voor hem is voorspelbaarheid veiligheid en voor jou geeft het rust om te weten dat je kind wordt opgevangen door iemand die hem volledige aandacht kan geven op de momenten dat jij dat niet kunt. Iemand die hem begeleidt in zijn ontwikkeling, zonder afgeleid te zijn door deadlines of telefoontjes. Zo kun jij met een gerust hart werken en voorzien in wat je gezin nodig heeft.
Maar onthoud: opvang is nooit een vervanging van jou. Het is een aanvulling. Want die momenten dat jij er bént, écht bént, zijn onvervangbaar. Als de balans maar klopt: jij die bewust kiest voor momenten van aandacht en liefde, en opvang die jouw kind de stabiliteit geeft die hij nodig heeft.
Het gaat er om dat je aanwezig bent als je thuis bent
Kortom: het gaat er niet om dat je altijd thuis bent, maar dat je er bént als je er bent. Als jij elke dag drie keer tien minuten alles uitzet en je kind kiest, maak je meer impact dan met uren half-aanwezig zijn. Daarmee doorbreek je het oude patroon uit jouw jeugd en laat je je zoon voelen: ik blijf, ik ben hier, ik zie jou.
Tegelijkertijd is het ook waardevol dat je je zoon laat zien dat het volgen van je passies voldoening geeft in het leven. Ondernemen zit in je bloed. Het is je motor, je levensenergie. Daarmee stoppen zou je juist een mínder goede vader maken. Want kinderen leren niet alleen van wat je tegen ze zegt, maar vooral van wat je voorleeft. En ondernemers? Die zijn vaak meesters in plannen. Gebruik dat talent ook hier: plan niet alleen je werk, maar ook je gezinstijd. Dan laat je je zoon zien dat passie en liefde voor je gezin hand in hand gaan.
