Vadercoaching
Word die superpapa bij wie je kind zich altijd veilig voelt.
Herken je dit?
- Het is 5 uur in de ochtend en je hoort je jongste zoontje in paniek gillen. In no-time sta je naast zijn bed, want jij bent er voor je kinderen, ongeacht het tijdstip. Maar als blijkt dat dit hele gedoe om een afgepakte dino gaat is je geduld ineens op en raak je, ondanks je streven begripvol en geduldig te blijven, in no-time zwaar geïrriteerd. “Wat moeten de buren hier wel niet van denken?!” gaat het in je hoofd. Met stemverhef stuur je hem terug naar bed, in de hoop zelf ook nog even te kunnen tukken. Maar als je in je bed stapt komt schaamte in je op. Niet alleen omdat de buren nu ook jouw optreden gehoord hebben, maar vooral omdat je het anders wilde doen als vader.
- Getreuzel aan de ontbijttafel… je zit jezelf óp te vréten. En terwijl jij snel je mail checkt en de kinderen beveelt om op te schieten, stoot je dochter een groot glas melk om, vol over jou heen. Wat?!? En hoewel jij je vanochtend nog voornam om niet meer boos te worden, ben je woest. Snel vlieg je naar boven en smijt je woest je overhemd in de wasmand. Bam! Klep dicht. “Zucht. Zoveel frustratie. Kan zij het helpen? Waarom lukt het nou alweer niet om gewoon rustig te blijven?” denk je bij jezelf.
- “Papa, papa, papa!” hoor je als je de voordeur open doet. Wat een heerlijk welkom. Natuurlijk wil je voorlezen en meespelen. Maar na twee minuten is je aandacht alweer bij het gesprek met die nieuwe opdrachtgever waar veel vanaf hangt. Eigenlijk ben je moe en heb je behoefte aan rust. Je baalt van jezelf. Waarom kan je niet gewoon genieten van en lekker spelen met je kinderen?
- Als je na een topdagje dierentuin met je gezin thuiskomt zijn ze op, je kinderen. En terwijl jij een filmpje voor ze aanzet zodat iedereen even bij kan komen, hoor je direct de afkeurende stemmen van je familie in je hoofd. Kinderen horen toch niet achter een scherm?!? Pfff… Weer die stemmen. Mogen ze alsjeblieft even ontspannen hier?
- Leuk, dacht je nog, een praatje met de juf over je ontzettend ondeugende zoon van vijf. Maar als ze haar serieuze gezicht opzet en je vertelt dat hij flink achterloopt op de rest en vandaag ook nog een meisje heeft geslagen, krimpt je hart. Terwijl je zoekt naar woorden om aanwezig te blijven in dit gesprek, voelt dit nieuws als persoonlijk falen: waar is dit mis gegaan? Ineens zie je hoe jouw vader vroeger dreigend voor je stond na een gesprek op school. Hoe ga jij dit anders doen als je zo thuis komt?
Jij bent én ondernemer én de vader van een jong gezin. Jij bent stapel op je kinderen en de drang om je gezin te beschermen is groot. Maar hoe, dat is je soms een raadsel.
Wat je wilt is dat je kinderen zich altijd veilig voelen bij jou. Dus heb je jezelf beloofd het anders te doen dan jouw vader het deed. Jij zal je kinderen beschermen, geduldig blijven, ze begrijpen, naar ze luisteren en ze echt zien. Maar soms zijn er situaties dat je het even niet meer weet. Dan ontploft je, vertrek je... of doe je exact wat jouw ouders deden en waar jij als kleine jongen juist zo van baalde.
Het voelt alsof je faalt als vader. Juist omdat je het anders zou doen als vader. Vooral ‘s nachts grijpen angsten je naar de keel. Ze benauwen je en overspoelen je, alsof je niet meer overeind kan blijven staan. En je weet dat je hier doorheen moet om patronen te doorbreken, maar wat is dat f*cking eng zeg! Want als de geest uit de fles is... There is no going back! En wat ligt erna…??! Word je dan nog wel geaccepteerd? Is er dan nog wel genoeg? Kan je dan wél die vader zijn die je wilt zijn? Dat niet te weten maakt je wellicht nog banger. Het enige wat je weet is dat je hier niet kan blijven. Want met al deze frustratie in je lijf, het verlammende gevoel van het 'niet weten' en de uitbarstingen naar je kinderen kan je niet langer leven.
Kan iemand je vertellen hoe je dit fixt?
Wil jij dat je kinderen zich altijd veilig voelen bij jou?
Volg dan het traject
‘Van Onmacht naar Vaderkracht’
en leer om die liefdevolle vader te zijn
bij wie je kind zich altijd veilig voelt.
Zo ervaren anderen mij en mijn aanpak:
Ze heeft de gave om door alles heen te kijken en op een diepe laag verbinding te maken met dat ene antwoord dat me rust en vertrouwen geeft."
Marloes, bedankt!"
BLOG en artikelen
Het avondeten is bij ons constant strijd. Hoe zorg ik dat het weer gezellig wordt aan tafel?
Vader Gijs (43) werkt liever over dan dat hij thuis met zijn gezin eet. Er is constant strijd en dat is doodvermoeiend. Lees de tips die ik Gijs gaf, zodat het diner het fijnste moment werd in huis.

Je kind in de hoek zetten, zoals de naughty corner van Supernanny, is dat goed of niet? Vader zoekt antwoord én tips.
Twijfel jij ook over de naughty corner van Supernanny? Deze vader merkt dat de strafhoek wel werkt, maar tegelijk wringt. Hij wil geen macht gebruiken, maar voelt zich soms machteloos. Vadercoach Marloes geeft heldere en praktische tips voor meer rust, duidelijkheid en verbinding thuis.

Waarom word ik boos als mijn kinderen ruzie maken?
Vader Martijn (45) wordt boos als zijn kinderen ruzie maken. Dat wil hij helemaal niet en hij vraagt zich af waarom. De kern van het probleem ligt niet alleen bij de kinderen die ruzie maken, maar vooral bij de innerlijke onrust van de vader zelf.

Mijn kind spiegelt mij: waarom dit zo pijnlijk is voor vaders
Wat als je kind je zo confronteert dat je liever wegkijkt? In dit vaderdilemma deelt Jeroen (47) hoe zijn zoon hem pijnlijk spiegelt in gedrag dat hij bij zichzelf niet verdraagt. Marloes Craenen laat zien waarom dit geen toeval is, maar een uitnodiging om het patroon te doorbreken en de verbinding te herstellen.

Ik wil geen dictator zijn, maar ook geen vriend. Hoe stel ik grenzen zonder de verbinding te verliezen?
Thomas (41) wil geen dictator zijn, maar ook geen vriend. Hij wil rust, verbinding en respect, maar merkt dat hij soms te streng wordt uit angst de controle te verliezen. Vadercoach Marloes Craenen laat zien hoe vaders grenzen kunnen stellen zonder te schreeuwen – en juist daardoor de band met hun kinderen versterken.

Mijn vrouw en ik liggen niet op 1 lijn in de opvoeding. Zij laat alles toe, ik stel grenzen. Zo komen we nergens.
Arjan (41) stelt grenzen, zijn vrouw laat alles toe. Hun kinderen merken het en spelen hen tegen elkaar uit. Vadercoach Marloes Craenen legt uit waarom voorspelbaarheid veiligheid betekent en hoe je als ouders weer één lijn vormt.
Wil jij vanuit rust en vertrouwen reageren naar je kinderen?
Let’s connect!
In een persoonlijk gesprek van 20 minuten geef ik je alvast drie tips die je direct rust en ontspanning bezorgen in jezelf en in het vaderschap.