kind op mobiele telefoon

Gek word je van die mobiele telefoon van je kind

“Ik wil dat je dat ding NU(!) uit doet!” hoor je jezelf met stemverhef roepen tegen je dochter van 9. Gèk word je ervan dat ze zo vaak en zo lang achter elkaar op haar mobiel zit. Meer dan eens had je haar gewaarschuwd. Maar het niet luisteren en onverstoord doorgaan, maakt jou intens driftig! En wat je ook kan bedenken om hier normale afspraken over te maken, het lijkt van kwaad tot erger te worden. Is ze dan echt nu al verslaafd? Hoe krijg je jouw kind van 9 van een mobiel af?

Waardoor zit een kind zo lang op zijn mobiel

Weet je wat het is met mobieltjes en kinderen? Ze zijn beide magisch, omdat ze je in no-time naar een compleet andere dimensie brengen. Een wereld waarin alles mogelijk is, waarin je creativiteit de vrije loop krijgt en hersengebieden aangesproken worden die hier op aarde in de slaapstand staan. En ik zal je niet vermoeien met de magie van frequenties (als je daar wel meer over wilt weten, reageer dan even hieronder) maar eigenlijk voelt een mobiel voor een kind als thuis. Licht, ruim en met oneindige mogelijkheden. En dat… voelt heerlijk. 

Hoe zorg je ervoor dat je kind zijn mobiel uitdoet?

Eerlijk zeggen: op het moment dat jij je kind beveelt zijn mobiel uit te doen, ben ook jij vaak met je aandacht nog ergens anders, nietwaar? Aan het koken, tafel aan het dekken, in gedachten bij je werk of bij de dingen die ook nog moeten, denk je na over wat algemeen geaccepteerd is in het gebruik van mobieltjes. Dus eigenlijk is het je-kind-van-zijn-mobiel-afkrijgen en noodzakelijke bij-taak, klopt? En als jij dan door je kind ook nog eens genegeerd wordt, voel jij je niet gehoord of gezien en dat roept ongewild allerlei oncontroleerbare emoties op, nietwaar? Jullie laten je allebei afleiden en daarmee sta je hartstikke quitte.

Zo help je in vijf stappen je kind van zijn mobiel af:

  1. Ga, in plaats van vanaf een afstand te roepen naar je kind, eens naast je kind op de bank zitten. Neem even de tijd om te landen of aan te komen op deze plek en alles waar je net mee bezig was daar te laten.
  2. Maak echt contact met je kind: toon oprechte interesse in dat waar hij of zij mee bezig is en neem de tijd.
  3. Reageer positief, benoem wat je leuk of grappig vindt. Ga echt even mee met het spel of het filmpje.
  4. Vertel dan, zoals je daar samen in die andere dimensie zit, dat het wel heel jammer is maar dat jullie zo gaan … (wat het dan ook is) “weet je nog?” Dus dat hij of zij langzaam terug moet komen op planeet aarde 😉
  5. Help je kind met het vinden van een logisch breekpunt, bijvoorbeeld na ‘game over’ of na een spannend moment, om de game te stoppen of het filmpje op pauze te zetten. Eventueel spreek je af wanneer ze verder kunnen kijken of spelen maar voor nu is het … (etenstijd ofzo)

Blijf net zo lang zitten, tot je merkt dat je kind weer een beetje geland is en ga dan pas over naar de nieuwe activiteit.

Laat je me weten hoe het heeft uitgepakt voor jou?

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *