Marloes Craenen
Ik help de ouders van een jong gezin die ooit gek waren op elkaar maar niet op één lijn zitten in de opvoeding en daardoor veel strijd en onmacht ervaren om weer verliefd te worden op elkaar. Zodat ze vanuit verbinding die stevige, liefdevolle basis zijn die hun kinderen nodig hebben.
De hulpeloze blik in haar ogen, zal ik nooit vergeten.
Moeder worden, hoe dan?. Wat vond ik dat complex in het begin. Want hoe doe ik dat, voor een kind zorgen en tegelijk aan die oneindige lijst van torenhoge verwachtingen voldoen? Verwachtingen van mijn partner, mijn werk, mijn ouders, familie, vrienden, buren, de opvang, de maatschappij… Ik was geprogrammeerd om te werken, om anderen tevreden te stellen. En ineens heb ik ook nog een kind om voor te zorgen en aan over te dragen wat de wereld van haar verlangt?
Deze gedachten en zorgen werden monsters in de nacht. Ze grepen me bij de keel, trokken me uit mijn slaap, lieten me met een bozend hart rechtop in bed zitten. Elke nacht dreigde er voor mijn gevoel gevaar. Eén geluid, een schaduw, een flard van een droom en ik was wakker, alert, verward, klaar om te vechten tegen iets wat er niet was. Mijn gedachten vlamden op als een razende storm: Ademt ze nog? Wat als ze stikt? Wat als er ingebroken wordt? Wat als er vannacht een ramp gebeurt en ik haar niet kan redden? Hoe overleef ik morgen op drie uur slaap? Hoe kan ik werken, presteren, alles afvinken als ik nu al uitgeput ben? Wat als ze niet tevreden zijn over me? Wat als het niet goed gaat? Is er dan wel genoeg eten? Genoeg geld? Kunnen we dit huis, deze auto wel betalen? Wat als ik haar niet kan geven wat ze nodig heeft? … Al die gedachten. Al die angsten. Ze vraten aan me, hielden me op scherp alsof elk moment het ergste kon gebeuren. En als mijn dochter dan wakker werd – vaak van mijn spanning, weet ik nu – kreeg ik nog meer last van controledrang: Ze moet slapen, ze moet stil zijn, anders wordt het hele huis wakker, mijn lief moet rust krijgen, hij moet morgen werken, wij mogen niet de oorzaak zijn van zijn slaaptekort. Het voelde alsof alles, iedereen, alle rust en orde, van míj afhingen. Ik stond continu aan, maar dan in standje overleven. Krampachtig hield ik vast aan oude patronen. Met een kort lontje en de drang tot gevolg.
Steeds vaker werd ik boos om niets. Op collega’s die mijn instructies net anders uitvoerden, op een automobilist die me er niet tussen liet, op mijn man omdat hij de dingen op zijn manier deed. En toen mijn dochter een eigen wil kreeg, ontplofte ik omdat het niet ging zoals ik wilde dat het ging. Omdat zij naar links wilde en ik naar rechts. De spanning thuis liep steeds verder op. Laatst vertelde mijn man dat hij in die periode serieus over scheiden heeft nadacht.
Ik weet nog dat ik op een dag venijnig uitviel naar mijn man om iets kleins, waar onze dochter bij was. De stilte en de angst die voelbaar waren in de kamer, troffen me recht in mijn hart. Toen wist ik: dit moet anders. En ookal had ik geen idee hoe, ik voelde dat ik op een kantelpunt stond. Rete spannend natuurlijk, want wat zou ik allemaal gaan verliezen als ik zou kiezen voor het geluk van mijn gezin? Totdat ik besloot opnieuw te leren kijken. Ik volgde de opleiding tot Holistisch gezinstherapeut om mijn kind te leren begrijpen en volgde talloze trainingen die me terugbrachten naar wie ik werkelijk ben. Langzaam veranderde die constante staat van paraatheid in een diepe rust. Langzaam stopte mijn hoofd met draaien en losten de angsten op. Paniek maakte plaats voor vertrouwen. Vertrouwen in mezelf, in mijn dochter, in het leven. Want ik leerde om die verwachtingen van anderen los te laten en te navigeren op mijn eigen kompas. Ik ontdekte ook dat mijn dochter een mega sterk eigen kompas had, waar ik met mijn spanning en ervaringen alleen maar in de weg kon staan. Ik ontdekte dat kinderen van nature zichzelf ontwikkelen. En dat gaat het beste zonder onze constante bemoeienis en ongevraagde adviezen. Maar als je me dat toen had verteld, had ik je waarschijnlijk zenuwachtig uitgelachen.
Dit ben ik ten voeten uit
Ik projecteer niet. En ik oordeel niet. En als ik dat wel doe, dan weet ik dat er iets niet klopt in de gedachten en overtuigingen die ik heb over een ander en over mezelf. Ja, dat is een voortdurende uitdaging en die ga ik graag aan. Wat het me oplevert is oprechtheid en vrijheid. Ik kan mezelf elke dag opnieuw in de ogen kijken. En als ik toch iets van projectie merk bij mezelf, toets ik dat bij de ander.
Dat merkt mijn klant ook. Mijn oordeelloosheid maakt het veilig om met je verhaal te komen. En scherp zijn op projectie maakt vrij. Zowel in de zuiverheid van mijn begeleiding, in de inzichten die komen, in het vrijmaken van anderen als in de vrijheid die klanten na een sessie zelf ervaren.
Zo zie ik het
Vaders komen bij me omdat ze het anders willen doen in de opvoeding dan ze is voorgedaan. Ze willen minder vaak of ‘anders’ ontploffen. Mijn visie daarop: dat wat jouw triggert in je kind zegt alles over de gekleurde bril waardoor je kijkt. De enige manier om je kind (en jezelf) echt vrij te laten zijn, is door stoppen met het projecteren en oordelen. Ik leer je om onvoorwaardelijk van je kind en van jezelf te houden.
Het ontploffen en de frustratie die je voelt als vader wordt namelijk veroorzaakt door alle spanning en emoties die jij al jaren onder de deksel houdt. Het moet op een bepaalde manier omdat jou dat vroeger zo is aangeleerd. Dat klopt niet en het gaat ook niet langer. Door jouw spanning en emoties los te zien van je kind, kan je weer zien hoe onschuldig, krachtig, gevoelig, vrij en wijs hij of zij eigenlijk is.
Als je dit nog even leest, weet je exact wat je aan me hebt.
- Mijn aanstekelijke kernkwaliteit is rust. Alleen al door bij me in de buurt te zijn valt deze als een warme deken over je heen. En als ik op een dag de rust niet kan vinden, mediteer ik, knuffel ik mijn hond … of een boom.
- Ik vind het heerlijk om controle te hebben, maar niet ten koste van andermans vrijheid. Daarom hou ik het bij mezelf en ben ik een enorme health-freak: zelfs de mosterd in mijn koelkast is suikervrij.
- Ik leg de lat nog steeds graag hoog, om er alles uit te halen wat er in zit. In het coachen en begeleiden van vaders geef ik, intuïtief en afgestemd als ik ben, de juiste zetjes. Waar je eerst denkt “Really? Dat nooit!! Ze snapt het niet hoor!” zal je me later bedanken en zeggen “Wauw. Wat een inzicht.”
- Vaders die bij me komen willen echt iets veranderen. En het liefst zo snel mogelijk. Ze doen alles voor het geluk van hun kind. Dus vind jij het heerlijk om te zeuren en te klagen, je oude verhaal te blijven vertellen, zonder de wil te veranderen? Dan zijn we geen match. Het kost me energie om naar je te luisteren en daar is deze me te kostbaar voor. Maar wil je oude patronen juist doorbreken en sta je open voor verandering en groei? Dan krijg ik energie van jou en wil ik je graag leren kennen.
- Je me blij maakt met een fijne boswandeling, een (suikervrije ;)) haver chai latte met vegan bananenbrood, of met een goeie kombucha op een zonnig terras. Ook kook ik met veel liefde voor vrienden en familie en steken we graag onze buitenhaard aan voor rust en een goed gesprek.
Wil jij weer genieten van je warme, verbonden en liefdevolle gezin?
Plan dan een GRATIS resultaatsessie in. In een persoonlijk gesprek van 30 minuten geef ik je drie tips die je direct rust en ontspanning bezorgen in jezelf en in het vaderschap.